Niewiele rodzajów sztuki można porównać do ikon sakralnych, przedstawień i wyrazów średniowiecznej religii, przesiąkniętych głęboką symboliką wykraczającą daleko poza treść.
Każdy szczegół ikony wyraża koncept, wyższe znaczenie. Twórcę ikon określa się bardziej jako pisarza niż malarza, ponieważ na on możliwość łączenia nieustannych odniesień do epizodów ewangelicznych, w tym duchowych przesłań ukrytych w każdym szczególe dzieła.
Jakie są zasady ikonopisania?
Rzemieślnicy i malarze, którzy opanowali sztukę wykonywania ikon, do dziś posługują się starożytnymi i surowymi zasadami ikonografii bizantyjskiej, stosując techniki opisane w konkretnych podręcznikach, których należy przestrzegać dosłownie. Każda ikona jest niepowtarzalna i właśnie z tej wyjątkowości czerpie swoją wartość nie tylko artystyczną, ale również teologiczną. W czasach kiedy umiejętność pisania i czytania nie była powszechna, ikony sakralne nauczały ludzi o Bogu, Jezusie, Dziewicy, świętych oraz wydarzeniach z Biblii.
Ikona jest to sakralny obraz namalowany na desce, jest to typowe dla sztuki bizantyjskiej i słowiańskiej. Zazwyczaj ikony tworzy się na specjalnie przygotowanych sklejkach drzew liściastych z lipy, topoli, brzozy czy olchy. Niezbędna praca, aby stworzyć idealną bazę dla świętych ikon, jest długa i żmudna. W rzeczywistości drewno musiało być pokryte wieloma warstwami gruntu z kleju z króliczej skóry i kredą, które następnie wygładzano. W efekcie powstały tzw. lewaki, gładka powierzchnia bez porowatości, idealna do nakładania farby i złocenia.
Jeśli chodzi o kolory, wszystkie były naturalne, uzyskane z roślin i minerałów zmieszanych z żółtkami jaj. Rama była elementem fundamentalnym, ponieważ była również częścią obrazu, podkreślając odległość między ziemią a niebem. Już samo złocenie ikon pozwoliło na uzyskanie niesamowitych efektów trójwymiarowych. Tak przygotowaną ikonę zabezpiecza się szelakiem, werniksem lub patyną. Możesz nauczyć się, jak wykonywać ikony na ciekawych warsztatach, w których mogą wziąć udział zarówno osoby początkujące, jak i zaawansowane w sztuce ikonopisania i renowacji obrazów, ołtarzy i kościołów.
